Το πρόγραμμα συλλογικού σινεμά “Δυστυχώς, ήταν παράδεισος”, σε επιμέλεια της Delphine Leccas ύστερα από ανάθεση της locus athens, επιστρέφει με την τέταρτη ενότητα προβολών και τις ταινίες Μέχρι το πλοίο και  Poisonous Roses.

4η ενότητα προβολών:

Δευτέρα 31 Μαΐου 2021, 21:00
Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Μέχρι το πλοίο του Αλέξη Δαμιανού, (1966, 93 λεπτά, Ελλάδα)

Τετάρτη 2 Ιουνίου 2021, 21:00
Θερινός Κινηματογράφος Φλερύ
Poisonous Roses του Ahmed Fawzi Saleh (2018, 70 λεπτά, Αίγυπτος/ Γαλλία/ Κατάρ/ Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα)

Οι δύο επιλεγμένες ταινίες της τέταρτης ενότητας προβολών ακολουθούν την απεγνωσμένη προσπάθεια των νεαρών πρωταγωνιστών να δραπετεύσουν από τα τοξικά περιβάλλοντα στα οποία ανήκουν. Αντλώντας έμπνευση από τη λογοτεχνία, οι αφηγήσεις ελίσσονται παρασύροντας τους πρωταγωνιστές προς αναπόφευκτους προορισμούς: τον Έλληνα Αντώνη στην Αυστραλία και τον Αιγύπτιο Saqr στην Ιταλία.

Είσοδος ελεύθερη (ώρα προσέλευσης: 30 λεπτά πριν την έναρξη της προβολής).

Δευτέρα 31 Μαΐου 2021, 21:00 Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Μεγ. Αλεξάνδρου 136, Αθήνα 104 35 Μέχρι το πλοίο του Αλέξη Δαμιανού, (1966, 93 λεπτά, Ελλάδα)
Στα ελληνικά με αγγλικούς υπότιτλους.

Μέχρι το πλοίο (στιγμιότυπο) του Αλέξη Δαμιανού, 1966

Με τον Αλέξη Δαμιανό, την Ελένη Μπουρμπουχάκη και τον Χρήστο Τσάγκα.

Η ταινία αφηγείται το ταξίδι ενός τραχύ βουνίσιου άνδρα (τον ρόλο υποδύεται ο ίδιος ο
σκηνοθέτης) που κατευθύνεται προς τα ξένα αναζητώντας πρασινότερες πεδιάδες. Ο Δαμιανός καταγράφει το εσωτερικό δράμα των απόκληρων που αδυνατούν να ριζώσουν κάπου. Μέσα από τρία επεισόδια, παρουσιάζονται τα τρία στάδια της εξελισσόμενης σεξουαλικότητας ενός άνδρα: έλξη, ερωτισμός και σεξουαλική καταστολή. Βασισμένο στα διηγήματα Δαχτυλίδι του Σπήλιου Πασαγιάννη, Νανότα του Γρηγορίου Ξενόπουλου και σε ένα νεοελληνικό λαϊκό τραγούδι, το ντεμπούτο του Αλέξη Δαμιανού αποτελεί μία εκπληκτικά οικεία και ποιητική ιστορία.

Αλέξης Δαμιανός (1921-2006, Αθήνα) ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης.

Σπούδασε στο Εθνικό Θέατρο Ελλάδος και στο Τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Με μονάχα τρεις ταινίες στο δυναμικό του (συμπεριλαμβανομένης της γνωστής Ευδοκία, 1971), θεωρήθηκε μία από τις εμβληματικές προσωπικότητες του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφο και το έργο του κατατάσσεται ανάμεσα στις σημαντικότερες ταινίες της ελληνικής ιστορίας.

 

Τετάρτη 2 Ιουνίου 2021, 21:00 Θερινός Κινηματογράφος Φλερύ, Σκίπη 5-7, Καλλιθέα, 17675

Poisonous Roses του Ahmed Fawzi Saleh (2018, 70 λεπτά, Αίγυπτος/ Γαλλία/ Κατάρ/ Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα)

Στα αραβικά με αγγλικούς και ελληνικούς υπότιτλους.

Poisonous Roses του Ahmed Fawzi Saleh, 2018

Με τον Mohamed Berakaa, την Safaa El Toukhy και τον Ibrahim El-Nagari.

* Την προβολή θα προλογίσει η καλλιτέχνις Μαρίνα Γιώτη.

Ο Saqr θέλει να φύγει από την περιοχή των παλιών βυρσοδεψείων του Καΐρου όπου ζει και
εργάζεται και να πάει στην Ιταλία. Η αδερφή του προσπαθεί να τον αποτρέψει πάση θυσία.
Τοποθετημένο στο ίδιο περιβάλλον με το ντοκιμαντέρ του εντυπωσιακού ντεμπούτου του, το δεύτερο αυτό εγχείρημα του Saleh επικεντρώνεται στην εμμονική σχέση μεταξύ αδελφής και αδελφού. Βασισμένη στo καλτ μυθιστόρημα Poisonous Roses for Saqr (1990) του Ahmed Zaghloul Al-Shiti, η τολμηρή προσαρμογή του Saleh μετατρέπει το διαυγές κείμενο του μυθιστοριογράφου σε μία ελλειπτική αφήγηση. Είναι συνάμα ένα άγριο και ανθρώπινο, βάναυσο και όμορφο πορτρέτο της εργατικής τάξης του Καΐρου. Οι εντυπωσιακές λήψεις από τα πανύψηλα ικριώματα του βυρσοδεψείου αντιπαραβάλλονται με τις συγκινητικές σκηνές στις οποίες η αιώνια αδελφική αγάπη υπερισχύει.

Ahmed Fawzi Saleh (γενν. 1981 στην Αίγυπτο)
Έχει συμμετάσχει σε πλήθος ντοκιμαντέρ ως σεναριογράφος και ερευνητής. Το μικρό μήκους ντοκιμαντέρ του Living Skin (2011) προβλήθηκε σε πολλά διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ, ενώ η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, Poisonous Roses, έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ρότερνταμ το 2018.

Online Αλληλογραφίες:
Τα διάφορα ζητήματα που θίγονται σε κάθε ταινία γίνονται η αφετηρία για τις Αλληλογραφίες, έναν πολυφωνικό διάλογο που περιλαμβάνει αναθέσεις κειμένων, οπτικών / ηχητικών δοκιμίων και διαδικτυακών συζητήσεων.

Η επιμελήτρια Delphine Leccas και η locus athens προσκάλεσαν τον θεατρικό συγγραφέα και σεναριογράφο Ευθύμη Φιλίππου και τον συγγραφέα και κριτικό Ismail Fayed να γράψουν κείμενα με αφορμή την συγκεκριμένη ενότητα ταινιών.
Κείμενo του Ευθύμη Φιλίππου.
Οπουδήποτε παρά εδώ του Ismail Fayed.

*Δυστυχώς, ήταν παράδεισος
Πρόγραμμα συλλογικού σινεμά Επιμέλεια: Delphine Leccas
και online εκδόσεων Επιμέλεια: Delphine Leccas & locus athens

Περισσότερα θα ανακοινώνονται σταδιακά στην ιστοσελίδα: https://tavros.space

(*Δυστυχώς, Ήταν Παράδεισος: μια ποιητική συλλογή του Mahmoud Darwish)
Με την υποστήριξη του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ, του Goethe-Institut Athen και υπό την αιγίδα του Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου. Σε συνεργασία με τον οργανισμό ΑΙΝ.