Ρίγη συγκίνησης στο «Βακούρα» στην προβολή του ντοκιμαντέρ για τη δίκη της Χρυσής Αυγής
Δεν γινόταν να μην δούμε και εμείς (άσχετη προβολή από το Φεστιβάλ) το ντοκιμαντέρ της Χρύσας Λύκου για τη δίκη της Χρυσής Αυγής με τίτλο “11 χρόνια δίκη της Χρυσής Αυγής: Οι Άνθρωποί της”.
Πριν ξεκινήσει η ταινία, φοιτήτριες και φοιτητές του Φοιτητικού Συλλόγου του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ πραγματοποίησαν μια σύντομη παρέμβαση.
Μετά το τέλος της ταινίας, σε ένα κατάμεστο σινέ Βακούρα, το κοινό υποδέχτηκε με ένα παρατεταμένο χειροκρότημα και φωνάζοντας το σύνθημα “Ο Παύλος ζει, τσακίστε τους ναζί”, τη Μάγδα Φύσσα και το Γιάννη Μάγγος, την Ελένη Βασάρα, μητέρα της Αγάπης Τσακλίδου θύματος του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών και την επιζήσασα του δυστυχήματος, Κέλλυ Παναγιωτίδου.
“Δεν σας ευχαριστώ για το χειροκρότημα. Σας ευχαριστούμε που υπάρχετε. Εσείς που είδατε το ντοκιμαντέρ πήρατε μια εικόνα, ξέρετε λίγα πράγματα. Η δίκη τελείωσε. Είναι η καταδίκη τους. Είναι εγκληματική οργάνωση οπότε αυτό είναι και το ονομα τους: εγκληματική οργάνωση. Κανένα επώνυμο, κανένα όνομα.Ηλιας Κασιδιάρης όχι, είναι εγκληματική οργάνωση είναι ναζιστης είναι φασίστας. Η απόφαση της δίκης είναι τελεσίδικη. Αυτό που έχουμε να κάνουμε εμείς είναι να τους αποκλείσουμε από παντού. Ο αγώνας δεν τελείωσε. Δίνετε στο δρόμο. Όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα όποτε νιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη για εσάς όλους γιατί υπάρχετε. Να στε καλά σας εύχομαι ότι καλύτερο στη ζωή σας και καλούς αγώνες” σημείωσε χαρακτηριστικά η Μάγδα Φύσσα.
Στη συζήτηση που ακολούθησε, όπως ήταν αναμενόμενο, αυτό που συζητήθηκε περισσότερο ήταν η αύξηση του φασισμού που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό, κυρίως ανάμεσα σε νέα παιδιά και τι μπορούμε να κάνουμε ως κοινωνία, ως γονείς και ως εκπαιδευτικοί για να το σταματήσουμε.
Μια μικρή ιστορία που μας διηγήθηκε στο τέλος η Χρύσα Λύκου και η σχετική ανάρτησή της μετά τη λήξη της εκδήλωσης, μάς κάνουν να πιστέψουμε πως, Ναι! Υπάρχει ελπίδα!
Ο πατέρας της, της είπε αν τολμήσει να έρθει στην προβολή να μη γυρίσει σπίτι. Ήρθε, κουβαλώντας τα 16 χρόνια της, δακρυσμένα μάτια και ένα μόνιμο χαμόγελο. Αγκάλιασε και αγκαλιάστηκε, μιλούσε για τη ζωή με ορμή και συστολή, φυσούσα το τσάι μου, γιατί είχα τόσα να πω, αλλά όχι φωνή.να ξέρεις ότι όλες συχνά νιώθουμε μόνες. Κι εγώ όταν βρεθήκαμε κάτω απ’ τη σκηνή ανάμεσα σε εκατοντάδες κόσμου χαμογελούσα συνέχεια, όμως στη βόλτα ξημερώματα στην παραλία της Θεσσαλονίκης, ένιωσα ένα κενό που το γέμισε η σκέψη σου.
Στην ταινία μιλούν εκτός από τη Μάγδα Φύσσα, η Δήμητρα Ζώρζου, ο Κώστας Σκαρμέας, η Μαρίνα Δαλιάνη, ο Μάνος Μαλαγάρης, ο Δημήτρης Ψαρράς, η Τατιάνα Μπόλαρη και η Ηλέκτρα Αλεξανδροπούλου.
Έντεκα χρόνια πέρασαν από εκείνη την 20ή Απριλίου 2015, όταν άνοιγε η αυλαία μιας από τις σημαντικότερες δίκες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Ένας μακρύς δικαστικός αγώνας που ολοκληρώθηκε με την τελεσίδικη αναγνώριση της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης, δικαιώνοντας τα θύματα και όσους/ες επέμειναν στην αναζήτηση της αλήθειας και της δικαιοσύνης.